Olejek eteryczny amyrisowy (Amyris balsamifera)

Olejek amyrisowy: pachnie przyjemnie, ma dźwięczną nazwę, przystępną cenę, a do tego po mistrzowsku relaksuje spięte mięśnie. Jego zapach jest zbliżony do kosztownego olejku sandałowego. To podobieństwo jest dla amyrisu jak klątwa, bo postrzegany jest często jako olejek, którym fałszuje się sandałowca.

Olejek amyrisowy – klątwa podobieństwa

Można wyczuć podobieństwo zapachu olejku pozyskanego z drewna Amyris balsamifera i drewna sandałowca (białego lub kaledońskiego), a stopień podobieństwa to kwestia zależna od partii olejku. Z tego powodu Amyris balsamifera bywa oferowany jako „sandałowiec”, „santal” lub „sandalwood”. Czasami takie „fałszerstwo” jest bardzo proste do wykrycia, bowiem na etykiecie olejku widnieje poprawna łacińska nazwa Amyris balsamifera.

Olejek amyrisowy a sandałowiec

Praktyki oferowania olejku amyrisowego jako sandałowiec mają bardzo długą tradycję. Olejek sandałowy od wieków postrzegany jest jako dobro luksusowe, więc jego cena znacznie przewyższa cenę olejku amyrisowego, a to kusi nieuczciwych.

W farmakopei amerykańskiej z 1918 r. Remington i Wood wymieniają olejek amyrisowy jako surowiec stosowany w fałszerstwie i jako substytut olejku sandałowego, a nawet jako „sandałowiec zachodnioindyjski”. Według autorów olejek ten może być dodany do olejku sandałowego w ilości do 5% bez obaw o wykrycie fałszerstwa z powodu podobieństwa gęstości olejków, skręcalności optycznej, a także zawartości 30-40% alkoholi, które odczytywane są w badaniach jako santalol – charakterystyczny składnik olejku sandałowego. Remington i Woods opisują też praktykę fałszowania sandałowca olejkiem cedrowym.

Opisane praktyki fałszowania olejków eterycznych są naganne, ponieważ wprowadzają klienta w błąd – żaden olejek nie zastąpi olejku sandałowego. Lecznicze właściwości sandałowca wynikają głównie z zawartości santalolu występującego tylko w olejkach sandałowych. Olejki używane do fałszerstw mają inny skład, z czego wynika odmienne zastosowanie.

rysunek gałązki amyrisu z liśćmi i kwiatami
Ilustracja wykonana przez botanika Adolphusa Ypeya. W dawnych publikacjach botanicznych amyris występował pod różnymi nazwami: Amyris elemifera – „meksykańskie elemi”, Rhus arborescens, Toxicodendron arborescens.

Continue reading

Olejek eteryczny daglezjowy (Pseudotsuga mienziessi)

Jeśli szukasz w pamięci zapachu iglastego lasu, chcesz mieć ten zapach w domu, w kosmetykach lub perfumach, przetestuj olejek daglezjowy.  Olejek daglezjowy ma bardzo bogaty zapach, łączy nuty igliwia, drewna i cytrusów, a w porównaniu z olejkami z innych drzew iglastych ma  zdumiewającą trwałość. Podobnie jak sosna, jodła czy cyprys, działa przeciwbakteryjnie, pomaga w leczeniu schorzeń dróg oddechowych, użyty w maściach działa rozgrzewająco, przeciwbólowo i przeciwzapalnie.

Czytaj dalej Olejek eteryczny daglezjowy (Pseudotsuga mienziessi)

Olejek pieprzu różowego (Schinus terebinthifolia)

Wyjadam czerwone kulki z mieszanki kolorowego pieprzu. Pieprz czarny i  biały to twarde kulki o piekącym smaku, a czerwony jest inny – kulki puste w środku, właściwie to same łupinki, łatwo zgniatam je  w palcach. W smaku są słodkie i delikatne, suche i jednocześnie aksamitne. Czegoś tu jednak brakuje –  brakuje piperyny, palącego składnika owoców pieprzu Piper nigrum. Pieprz bez piperyny to jakby fałszywy pieprz i właśnie tak nazywane bywają owoce mastykowca Schinus, wysokiego krzewu z Ameryki Pd. Inne nazwy to różowy pieprz, czerwony pieprz, pieprz brazylijski, aroiera,  Florida holly, Christmasberry, a po fińsku brasilianpippuripuu. Czytaj dalej Olejek pieprzu różowego (Schinus terebinthifolia)

Olejek eteryczny Mace -osnówki gałki muszkatołowej (Myristica fragrans)

Mace to nazwa osnówki gałki muszkatołowej, znanej również pod nazwą „kwiat muszkatu”, „kwiat gałki muszkatołowej”. Olejek eteryczny mace, zastosowany na skórę, w spektakularny sposób znosi napięcie mięśni, przy bolesnych miesiączkach, bólach żołądka i dolegliwościach ze strony układu ruchu. Dodany do odświeżacza powietrza  likwiduje zapach gotowanej kapusty.

(more…)

Olejek eteryczny davana (Artemisia pallens)

Davana – to nazwa olejku eterycznego, który uzyskuje się z kwitnącego ziela indyjskiej bylicy Artemisia pallens. Olejek eteryczny davana użyty w niewielkim stężeniu pachnie słodkimi owocami. Zapach przywodzi na myśl zwłaszcza morele lub truskawki. Wystarczy zmieszać 1 ml olejku pomarańczowego i 4 krople olejku davana, a uzyskamy zapach tropikalnego koktajlu. Davana świetnie utrwala zapach cytrusów.

Owocowy zapach to nie jedyna zaleta tego olejku. Olejek eteryczny davana może być stosowany jako:

(more…)

OLEJEK EUKALIPTUSOWY

Nazwa botaniczna: Eucalyptus globulus (eukaliptus gałkowy) lub Eucalyptus radiata (eukaliptus promienisty)

Metoda destylacji: destylacja z parą wodną liści i małych gałązek, przy czym surowiec poddaje się najpierw suszeniu .

Chemotyp: do rodzaju Eukaliptus należy ok. 600 gatunków, ale tylko kilka jest wykorzystywanych do pozyskiwania olejku eukaliptusowego. Są to Eucalyptus globulus (eukaliptus gałkowy) i Eucalyptus radiata. Dostępne są też olejki Eucalyptus smithii, Eucalyptus polybractea oraz Eucalyptus camaldulensis. Cechą wspólną jest wysoki poziom 1-8 cyneolu, zwanego również eukaliptolem. Zawartość ta waha się od 46,9 do 95% . Poza tym mamy jeszcze eukaliptus cytrynowy, który stosowany jest często w repelentach, nie należy do eukaliptusów. Łacińska nazwa tej rośliny to Corymbia citridora. Warto wiedzieć, że ma ona całkiem inny zapach i skład biochemiczny. Czytaj dalej OLEJEK EUKALIPTUSOWY

ŻYWICA BENZOESOWA

 

Nazwa botaniczna: Styrax benzoes lub Styrax tonkinensis
Metoda destylacji: nie wykonuje się destylacji żywicy benzoesowej, a dostępne preparaty to nie są olejki eteryczne. Można jednak uzyskać różnego rodzaju ekstrakty, na przykład rozpuszczając żywicę w etanolu. W ten sposób powstaje tinktura benzoesowa. Dostępny jest również absolut benzoesowy.

Odmiany: żywica benzoesowa dostępna jest w dwóch odmianach. Pierwsza z nich to pochodząca z Sumatry Styrax benzoes, a druga to Styrax tonkinensis z Laosu. Skład jest bardzo podobny, a główna różnica to obecność kwasu cynamonowego w żywicy pozyskanej na Sumatrze. Czytaj dalej ŻYWICA BENZOESOWA

OLEJEK ETERYCZNY NIAOULI

 

Nazwa botaniczna: Melaleuca quinquenervia

Metoda destylacji: olejek eteryczny niaouli destylowany jest z liści i małych gałązek zimozielonego drzewa, które wywodzi się z Australii

Chemotyp:* najczęściej dostępny w handlu chemotyp cineolowy, inaczej eukaliptolowy, który uprawiany jest na Madagaskarze

Charakterystyka olejku: bezbarwna ciecz o przenikliwym zapachu, który przypomina kamforę i eukaliptus

Nuta: serca lub głowy Czytaj dalej OLEJEK ETERYCZNY NIAOULI